رویال رامبل (به انگلیسی:Royal Rumble) نام یک رویداد کشتی حرفه ای به شکل پی–پر–ویو می باشد که هر ژانویه، کمپانی کشتی کج دبلیو دبلیو ای آن را تهیه و برگزار می کند. این رویداد نخستین بار به تاریخ ۲۴ ژانویه ۱۹۸۸ در همیلتون افتتاح گشت. اگرچه این رویداد یک پی–پر–ویو نبود اما به عنوان یک شوء اصلی از تلویزیون (به صورت اختصاصی) و از شبکهٔ یو اس ای روی آنتن رفت. سال آینده ما شاهد برگزاری نخستین رویداد رویال رامبل به صورت پی–پر–ویو بودیم.
مهم ترین مسابقه در رویال رامبل، مسابقه ای با همین نام می باشد که به صورت یک مسابقه حذفی و معمولاً با ۳۰ کشتی گیر انجام می گیرد (البته در سال ۲۰۱۱ برای نخستین بار شاهد مسابقه ای ۴۰ نفره بودیم). جیم دوگان به عنوان برنده نخستین رویال رامبل شناخته می شود. استیو آستین با سه بار پیروزی در این مسابقه، رکورددار مسابقات رویال رامبل است. در مکان های بعدی هالک هوگان و شان مایکلز و جان سینا و باتیستا قرار دارند با کسب 2 پیروزی.
پی پی وی رویال رامبل به همراه رستلمنیا، سامراسلم و سروایور سریس به عنوان ۴تا از قدیمی ترین و بزرگترین رویدادهای دبلیو دبلیو ای شناخته می شود. رویال رامبل یکی از عامه پسندترین رویدادهای کشتی حرفه ای می باشد.
قوانین مسابقه : در این نوع بازی ها فاصله ی ورود نفر بعدی نسبت به نفر اول حدود 1:30 دقیقه می باشد.کشتی گیر حتماً باید آن کسی را که می خواهد خارج کند را از بالا ترین طناب بیندازد.اگر کسی از پایین طناب ها خارج شد او هنوز به طور قانونی حذف نمیشود. دخالت کردن افراد دیگر در این مسابقه اشکالی ندارد و مسابقه بدون رد صلاحیت (DQ) می باشد و استفاده از وسایل بیرون رینگ نیز مشکلی ندارد.داوران باید بیرون رینگ بیاستند و متوجه خروج کشتی گیران بشوند.اگر کشتی گیران با یک پا یا بادستان بیرون بیفتند هنوز حذف نشده اند .کشتی گیری که بیرون افتاد باید هر چه سریع تر سالن را ترک کنند. کشتی گیری که اصلا حذف نشده برنده مسابقه است.
ردیف | سال | تاریخ (به ژانویه) | برنده | شماره ورود برنده | طولانی ترین شرکت کننده |
---|---|---|---|---|---|
۱ | ۱۹۸۸ | ۲۴ | جیم دوگان | ۱۳ | برت هارت |
۲ | ۱۹۸۹ | ۱۵ | بیگ جان استاد | ۲۷ | مستر. پرفکت |
۳ | ۱۹۹۰ | ۲۱ | هالک هوگان | ۲۵ | تد دیبیاسی (پدر) |
۴ | ۱۹۹۱ | ۱۹ | هالک هوگان | ۲۴ | ریک مارتل |
۵ | ۱۹۹۲ | ۲۴ | ریک فلیر | ۳ | ریک فلیر |
۶ | ۱۹۹۳ | ۲۲ | یوکوزونا | ۲۷ | باب بکلد |
۷ | ۱۹۹۴ | ۲۱ | برت هارت و لکس لاگر | ۲۷-۲۳ | شاون مایکلز |
۸ | ۱۹۹۵ | ۱۹ | شاون مایکلز | ۱ | شاون مایکلز |
۹ | ۱۹۹۶ | ۱۸ | شاون مایکلز | ۱۸ | هانتر هرست هلمسالی |
۱۰ | ۱۹۹۷ | ۲۴ | استیو آستین | ۵ | استیو آستین |
۱۱ | ۱۹۹۸ | ۲۳ | استیو آستین | ۲۴ | د راک |
۱۲ | ۱۹۹۹ | ۲۱ | وینس مکماهون (رئیس کمپانی) | ۲ | وینس مکماهون |
۱۳ | ۲۰۰۰ | ۲۰ | د راک | ۲۴ | تست |
۱۴ | ۲۰۰۱ | ۱۹ | استیو آستین | ۲۷ | کین |
۱۵ | ۲۰۰۲ | ۲۵ | تریپل اچ | ۲۲ | استیو آستین |
۱۶ | ۲۰۰۳ | ۱۹ | براک لزنر | ۲۷ | کریس جریکو |
۱۷ | ۲۰۰۴ | ۲۵ | کریس بنوا | ۱ | کریس بنوا |
۱۸ | ۲۰۰۵ | ۳۰ | باتیستا | ۲۸ | کریس بنوا |
۱۹ | ۲۰۰۶ | ۲۹ | ری میستریو | ۲ | ری میستریو |
۲۰ | ۲۰۰۷ | ۲۸ | آندرتیکر | ۳۰ | اج |
۲۱ | ۲۰۰۸ | ۲۷ | جان سینا | ۳۰ | باتیستا |
۲۲ | ۲۰۰۹ | ۲۵ | رندی اورتن | ۸ | تریپل اچ |
۲۳ | ۲۰۱۰ | ۳۱ | اج | ۲۹ | جان سینا |
۲۴ | ۲۰۱۱ | ۳۰ | آلبرتو دلریو | ۳۸ | سی ام پانک |
۲۵ | ۲۰۱۲ | ۲۹ | شیمس | ۲۲ | د میز |
۲۶ | ۲۰۱۳ | ۲۷ | جان سینا | ۱۹ | دولف زیگلر |
۲۷ | ۲۰۱۴ | ۲۶ | باتیستا | ۲۸ | سی ام پانک |